Tropisch yoga

Een tropisch dag voor yoga en ik had mijn les goed voorbereid. Een cursist stuurde een bericht of er ‘tropen-vrij’ was. Dat gebeurt in India ook niet, dus de les ging natuurlijk door.  Op de lijst had ik  afkoelende ademoefeningen zoals sitkari pranayama (inademen door je mond met tanden op elkaar en mondhoeken wijd, uitademen door de neus) en een ademoefening door het linker neusgat als verkoelend lunair tegenwicht tegen overmatige warmte van solaire energie. De houdingen begonnen met een lange, rustige maangroet in flow. Sneller dan anders sprak ik een lighouding in met de benen gestrekt omhoog, brughouding met ondersteuning van de armen, en daarna weer naar zittende gespreide vooroverbuiging, en zittende & liggende draaihoudingen, en de kaars met steun onder de schouders.

Waar ik me niet op had kunnen voorbereiden was de ultieme en magische verkoeling van de tropische onweersbui die tegen het einde van de les losbarstte. Met de open terrasdeuren en natuurvijver van Bart&Helene’s tuin op meters afstand naast ons, zagen we de dikke druppels op het water kletsen. We stopten spontaan even om deze pracht in ons op te nemen. In plaats van deze natuurlijke ontlading te overstemmen liet ik mijn cursisten de ontspanning simpelweg luisteren naar het hier en nu. En tijdens de ontspanning sprong een kikker de zaal in die ik weer vriendelijk buiten probeerde te zetten om te zorgen dat hij niemand verstoorde, waarop hij juist pal tegen een van de rustende cursisten aansprong en alsnog het hazepad koos.  Een les om niet snel te vergeten!